|
Sözler Mesajlar
|
|
»
Ata Sözleri
»
Anlamlı Sözler
»
Anneler Günü
»
Aşk Sözleri
»
Ayrılık mesajları
»
Babalar Günü
»
Bayram Mesajları
»
Beşiktaş Mesajları
»
Ramazan Bayramı
»
Kurban Bayramı
»
Cep Mesajları
»
SMS Doğum Günü
»
Dostluk Mesajları
»
Duvar Yazıları
»
Etkileyici Sözler
»
Evlilik Kutlama
»
SMS Fenerbahçe
|
»
SMS Galatasaray
»
Kandil Mesajları
»
Kısa Sözler
»
Komik Sözler
»
Komik Mesajlar
»
Özlem Mesajları
»
Özür Mesajları
»
Özlü Sözler
»
Ramazan bayramı
»
Sevgi Mesajları
»
Sevgi Sözler
»
Sevgililer Günü
»
Sevgiliye Sözcükler
»
Yanlızlık Mesajları
»
Yeni Yıl SMS
»
Tebrik
Mesajları
»
Günaydın Mesajları |
|
|
|
|
>> bu genç sizden ne istiyor >> Kalbim.net - hikaye hikayeler hikayesi hikaye oku gerçek hikayeler aşk hikayeleri yaşanmış hikayeler
bu genç sizden ne istiyor
"Bu yalnızlığı hak edecek ne yaptım?"
O kadar da
karamsar o kadar da üzgün ki sanırsınız ülkenin başına bütün bu
çorapları ören o. Hani çok çile çektiğini söyleyenler derin bir of
çektikten sonra: "Benim hayatım roman" der ya. Rumuz "İstanbul’dan hiç"
- Benim hayatım roman değil. Çünkü benim hayatım hiç olmadı, diyor.
Nedir bunca karamsarlık? Bir insan yaşadığı hayatı dahi yaşamamış kabul edecek derecede neye üzülebilir ki?
İşte burada durun!.. Durun ve dinleyin bu gencin sersenişlerini...
"Ben
24 yaşında bir gencim. 24 yıldır çile ve ıstırap dolu günler yaşıyorum.
İnanın hayatım boyunca bir kerecik olsun gülmedim. Ne bir dostum ne de
bir arkadaşım var.
Bunun sebebi tabii ki benim. Çünkü ben suçluyum. Çünkü ben bir hiçim. Çünkü ben bir bedensel özürlüyüm.
İnsanların
benden tiksinmesi, benimle aynı havayı solumak istememesi, herhangi bir
sokak hayvanına gösterdikleri değerin birazını olsun bana çok
göstermemeleri gayet normal.
Ama benim de yaşamak istemem, yaşamasam bile en azından istemem çok mu?
İnsanlar beni niye ilginç buluyor?
Beni niye dışlıyorlar?
Hiç kimseye bir kötülüğüm olmadı ki? Çünkü benim hiç kimsem olmadı ki.
Benim hayallerim, benim umutlarım, benim isteklerim yok. Olamaz da...
Ben
hiç gülmedim. Bana ağlamak bile yasak iken gülemezdim. Cesaretim olsa
hayatıma bile son vereceğim. Hiç düşünmeden son vereceğim. Zaten hiç
yaşamıyorum ki.
Ne okulda, ne işte, ne evde hiç ama hiç
kimsem yok. Çevremde beni düşünen, benimle bırakın arkadaş olmayı, bir
vesileyle yanına gittiğimde yanımdan uzaklaşmayan bir tek kişi bile
olmadı. Hemen herkes bir bahane ile yanımdan uzaklaşıveriyor.
Sonra
arkalarından bakıyorum dolu dolu gözlerle. Allahım, neden kimse benimle
birazcık olsun ilgilenmiyor? Neden herkes beni görür görmez yanımdan
uzaklaşıyor?
Suçum açıkça ortada. Ben bir özürlüyüm. Onun
için de hiçbir şeye hakkım yok. Şu koskoca alemde nefes alabilmek bile
bana bir lütuf. Ben hayal de kuramam.
Çünkü bir hiçim. Hiçbir şey isteyemem, hiçbir şey dileyemem.
Ben intihar bile edemem. Çünkü zaten yaşamıyorum.
Mektubuma son verirken şunu söylüyorum:
-
Ey insanlar. Övünün yaptıklarınızla işte. Sevinin "Bir yürek daha
öldürdük" diye. Bayram edin, beni canlı canlı hayata gömdünüz diye...
Sevinin,
benim gibi bir hiç yaşamadığı için o koskoca dünya size kaldı. Sizler
artık gülebilir, eğlence merkezlerinde sabahlara kadar çılgınlar gibi
doyasıya eğlenebilirsiniz."
Böyle son buluyor rumuz
"hiç"in mektubu. Yorum yapmaya gerek var mı bilmiyorum. Ama bildiğim
bir şey varsa, insanı ne yoksulluk ne hastalık ne de özürlü olmak
yıkabiliyor.
İnsanı yaşarken hayattan bezdiren tek şey, yalnızlık ve sevgisizlik.
Soruyorum tüm insanlarımıza:
- Bu genç bizden ne istiyor?
Cevap
vermeden önce, aklınıza gelebilecek bütün maddi istekleri elinizin
tersiyle itin bir kenara. Ve tekrar düşünün!.. Bu genç insanlardan bir
tek şey istiyor.
- Birazcık sevgi... Hatta sokak hayvanlarına gösterilen sevginin birazcığı kadar sevgi.
O da mı kalmadı? |
|
|