BABACIGIM

Sen gittiginden beri içimizde kordan daglar var
Biri sônsede digeri yanmaya basliyor
Seni ôyle çok ôzledikki sanki bu gidisin dônûsû var

Sen gittiginden beri hiç birseyin ônemi kalmadi
Ne mutlulugun ne paranin nede geride biraktiklarinin.
Son gôrûstûgûmûzde yazdan bahssediyordun
Yazin çocuklar gene gelir toplanirlar
Dut agacinin altinda çay içecegiz diyordun

Yaz gelmeden biz geldik
Ama sen yoktun sen gittin babam
Yazin gelsekte sen olmayacaksin
çay içtigimizi artik gôremeyeceksin babam

Aylardir uyuyamiyordun rahatça uzanamiyordun
Uzaninca bunaliyorum diyordun
Biz seni sert dôsekte yatirmaya kiyamazdik
Ama topraga yatirmak zorunda kaldik babam
Yattigin yer rahatmi upuzun uzandin simdi hala bunaliyormusun.

Geceleri karanlikta yatamam isik açik kalsin
Ben uyaninca nerde oldugumu gôrmem gerek diyordun.
Simdi yattigin yerde isik varmi?
Yattigin yeri gôrebiliyormusun babam?

Mezarinin basina geldik senin için dua ettik
Ama hala o daracik yerde yatanin
Bizim babamiz olduguna inanamiyoruz
Huzur içinde yat babam
Mekanin cennet olsun babam